یک روز جشن یا عزاداری؟ استرالیا با تعطیلات ملی خود دست و پنجه نرم می کند


ملبورن ، استرالیا – کسانی که روز استرالیا ، جشن ملی این کشور را جشن می گیرند ، آن را با کباب کردن و مهمانی های استخر همراه می کنند. اما برای کسانی که به آن اعتراض می کنند ، یادآوری استعمار وحشیانه این قاره است.

روز سه شنبه ، ده ها هزار نفر در مخالفت با آنچه در عوض روز حمله می نامند ، از طریق شهرهای بزرگ استرالیا راهپیمایی کردند. این یک فرمول خام میراث ورود انگلیسی ها به 233 سال پیش است که قرن ها ظلم و ستم را بر مردم بومی آغاز کرد.

سال به سال ، این اعتراضات رشد کرده و قدرت سیاسی پیدا کردند و جنبش جهانی زندگی سیاه زندگی می کند حمایت می کند سه شنبه. در اینجا نگاهی داریم به این روز جنجالی.

روز استرالیا ، 26 ژانویه ، تاریخی است که ناوگان انگلیس در سال 1788 برای آغاز مستعمره کیفری به بندر سیدنی حرکت کرد. ملوانان پرچمی را در خشکی برافراشتند ، که انگلیسی ها آن را “Terra Nullius” (سرزمین هیچ کس) توصیف کردند ، حتی اگر بومی ها حداقل 65000 سال در این قاره ساکن بودند.

این تعطیلات ملی به طور رسمی در سال 1818 به رسمیت شناخته شد و از سال 1994 به صورت ملی جشن گرفته می شود. این جشن در تابستان نیمکره جنوبی برگزار می شود ، بنابراین بسیاری از استرالیایی ها روز را در ساحل یا در کنار خانواده و دوستان خود می گذرانند.

با این حال ، از ابتدای تعطیلات ، استرالیایی های محلی از برگزاری جشن ها مستثنی شده اند. در سال 1888 ، هنگامی که از سر هنری پارکس ، پدر فدراسیون استرالیا ، س howال شد که چگونه مردم ملت های اول می توانند درگیر شوند او اظهار داشت که این فقط به عنوان “یادآوری اینکه ما آنها را سرقت کرده ایم” خواهد بود.

استرالیایی های معترض به تعطیلات رسمی می گویند که این نه تنها بومی ها و جزایر را از تنگه تورس مستثنی نمی کند ، بلکه از روزی که زمین های آنها را تصرف می کنند نیز به طور فعال جشن می گیرد.

از سال 1938 ، معترضان به طور دوره ای تعطیلات ملی را با یک روز عزاداری جشن می گیرند. (در همان سال ، چندین مرد بومی بودند مجبور به شرکت در بازیابی فرود انگلیس.)

دو فعال بومی ، جک پاتن و ویلیام فرگوسن، در آن زمان نوشت: “ما ، مردم بومی ، اکنون از شما خواننده این درخواست تجدید نظر می خواهیم که در طول صد سالگی خود متوقف شوید و صادقانه از خود بپرسید آیا” وجدان “شما در مورد رفتار با سیاهان استرالیایی روشن است. سفیدپوشان استرالیایی در طول 150 سال تاریخ که شما جشن می گیرید؟ “

از آن زمان ، تظاهرات شامل تظاهرات ، تجمع و راهپیمایی در ساختمان پارلمان در کانبرا بود. معترضین خواستار تغییراتی از به رسمیت شناختن استرالیایی های بومی گرفته تا قانون اساسی این کشور و ایجاد معاهده بین آنها و جامعه تا کاهش سطح بالای حبس و مرگ در بازداشت شده اند.

پیش از این ، فعالان خواستار تغییر در تاریخ روز استرالیا بودند – پیشنهادات شامل 1 ژانویه (تاریخ) بود استرالیا فدرال بود) ، جمعه چهارم در ژانویه (زیرا او این کار را می کرد آخر هفته طولانی خوبی بسازید) یا 8 مه (زیرا مخفف M8 است به نظر می رسد مانند “دوست”)

اما امسال گزارش ها بیشتر به حذف کلی روز متمرکز شده اند.

لیدیا تورپ ، اولین سناتور بومی انتخاب شده در ویکتوریا ، گفت: “آگاهی و همبستگی فزاینده ای در میان مردم بومی در همه جهان وجود دارد.” “یک قیام وجود دارد.”

هزاران نفر روز سه شنبه در خیابانهای سیدنی ، ملبورن ، بریزبن ، کانبرا ، داروین و پرث به خیابانها ریختند و اعتراض کردند. آنها پرچم های بومیان را بر دوش خود داشتند ، شعار می دادند و تابلوهایی با عنوان “پرداخت اجاره” ، “لغو تاریخ” و “بدون غرور در نسل کشی” را در دست داشتند.

قبل از طلوع فجر روز سه شنبه ، خانه اپرای سیدنی بادبانهایش را روشن کن با کار فرانسیس بل پارکر ، یک هنرمند بومی ، در حالی که یک پرچم بومی در کنار پرچم استرالیا در پل بندر سیدنی برافراشته شد.

فرانکی سالیبا ، یک فعال ، هنگام عبور از مرکز شهر ملبورن ، با در دست داشتن یک تابلوی نقاشی شده Landback که اشاره به جنبش مالکان زمین برای بازگرداندن زمین داشت ، گفت: “همبستگی کلیدی است.”

یکی دیگر از معترضین ، امیلی هارت ، 11 ساله ، اظهار امیدواری کرد که تعداد بیشتری از هم سن و سالانش به این اعتراضات بپیوندند. وی گفت: “ما باید اعتراف کنیم که این سرزمین ما نیست.”

اگرچه این اعتراضات عمدتاً مسالمت آمیز بود – با حضور فعالان نقابدار در ملبورن که گروههای صد نفری را دنبال می کردند تا از قوانین فاصله اجتماعی پیروی کنند – اما برخی از معترضین با پلیس برخورد کرد و پس از نقض قوانین ویروس کرونا در سیدنی دستگیر شدند و سازمان دهندگان را به لغو ادامه این رویداد دعوت کرد.

سازمان دهندگان در پرت و هوبرت گفتند میزان مشارکت بیشترین میزان بود آنها زنده مانده بودند.

پشتیبانی از جنبش روز حمله به طور مداوم در حال افزایش است ، حتی سازمان های مردمی مانند کریکت استرالیا نام “روز استرالیا” را از مواد تبلیغاتی خود حذف کردند.

با این حال ، طبق کمتر از یک سوم استرالیایی ها می گویند روز استرالیا باید از 26 ژانویه منتقل شود مطالعه اخیر ایپسوس. رهبران سیاسی محافظه کار در استرالیا نیز همین دیدگاه را ابراز کرده اند ، گاهی اوقات بومیان سقط جنین را به حداقل می رسانند.

اسکات موریسون ، نخست وزیر این کشور گفت: “وقتی این 12 کشتی در تمام این سالها در سیدنی ظاهر شدند ، برای مردم این کشتی ها یک روز رعد و برق نبود.” هفته گذشته به خبرنگاران گفت. روز سه شنبه در مراسمی در کانبرا ، آقای موریسون افزود که استرالیایی ها “بالاتر از” “اصول وحشیانه” خود قرار گرفته اند.

پل فلچر ، دبیر ارتباطات استرالیا ، شرکت پخش استرالیا را فریاد زد درج اصطلاح “روز حمله” در عنوان مقاله ، همراه با نام رسمی تعطیلات ، از اپراتور ملی برای حذف کلمات.

مارسیا لانگتون ، انسان شناس و استاد مطالعات محلی در دانشگاه ملبورن ، اظهارات آقای موریسون را “موقت” و توهین به صدها هزار بومی استرالیا خواند. او و دیگران قدردانی می کنند ده ها سال پس از استقرار اروپا جان خود را از دست دادند.

وی گفت: “استدلالهای مربوط به روز استرالیا به وضوح از نظر اخلاقی و عقلی ناقص است.” “دیگر یک روز ملی نیست. این روز تقسیم است. “

یانگ ژوانگ در گزارش هایی از سیدنی ، استرالیا شرکت می کرد.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *