فتنه چیست؟ “مجله نیویورک تایمز.”


هنگامی که یک ملت شوکه شده نسبت به طوفان روز چهارشنبه در کاپیتول ایالات متحده توسط یک گروه طرفدار ترامپ که سعی در اخلال در صدور گواهینامه انتخابات ریاست جمهوری داشت ، واکنش نشان داد ، کلمه ای که هرج و مرج را توصیف می کرد به سرعت به اوج رسید.

جوزف آر. بایدن جونیور رئیس جمهور منتخب در سخنرانی های خود خطاب به ملت گفت: “این مرز فتنه است.”

انجمن ملی تولیدکنندگان گفت: “این یک شورش است.” اعلام که رئیس جمهور ترامپ را به “تحریک خشونت در تلاش برای حفظ قدرت” متهم کرد.

و در اولین ساعت حمله ، مریام وبستر گزارش داد که “شورش” در جریان است در آغاز جستجوes ، قبل از “کودتا” ، “قیام” و “کودتا”.

فتنه – مریام وبستر آن را به عنوان “تحریک مقاومت یا عصیان در برابر حاکمیت قانون” تعریف می کند – کلمه ای است که در تاریخ آمریکا طنین انداز است ، باستانی اما آشنا. از نظر تاریخی ، اتهامات مربوط به فتنه برای رفع اختلاف نظر نیز مورد استفاده قرار گرفته است ایالات متحده)) ، زیرا آنها باید تهدیدهای واقعی برای ثبات یا عملکرد دولت را مجازات کنند.

اما برای بسیاری از محققان و مورخان ، استفاده از این کلمه در روز چهارشنبه – و قدرت محکومیت آن را برانگیخت – اشتباه نبود.

“جوآن فریمن ، مورخ از دانشگاه ییل و نویسنده” زمینه خون: خشونت در کنگره و راه جنگ داخلی “:” خیانت ، خیانت ، تروریسم ، فتنه – اینها کلمات محکمی با معانی خاص هستند که اغلب به نفع تأثیر آنها رد می شوند. ” در این ایمیل گفته شده است. “اما معانی مهم هستند. و بعضی اوقات این کلمات پابرجا هستند. “

“فتنه” چیست؟

جاری قانون مجازات فدرال “توطئه فتنه انگیز” را تعریف می کند به عنوان تلاشی از سوی دو یا چند نفر “برای توطئه برای سرنگونی ، سرنگونی ، یا تخریب به زور دولت ایالات متحده ، یا جنگ علیه آنها ، یا مخالفت با زور قدرت خود و یا جلوگیری از زور ، مانع یا به تأخیر انداختن اجرای هرگونه قانون ایالات متحده یا به زور برای مصادره ، توقیف یا تملک اموال ایالات متحده برخلاف اختیارات آن است. “

این عبارت می تواند بر قدرت تأکید کند. اما جفری آر. استون ، وكیل دانشگاه شیكاگو و نویسنده این مقاله “اوقات خطرناک: آزادی بیان در زمان جنگ ، از قانون فتنه 1798 تا جنگ با تروریسم گفت که از نظر تاریخی ، شورش ها عمدتاً یک موضوع گفتاری بوده است.

وی گفت: “این معمولاً به سخنرانی مربوط می شود كه از اقدامات یا عقایدی كه برای ساقط كردن یا تضعیف روندهای قانونی مشروعیت طراحی شده اند ، دفاع می كند.” “اقداماتی مانند آتش زدن ساختمان یا کشته شدن شخصی جرم جداگانه ای است.”

در مورد کسانی که روز چهارشنبه به کاپیتول هجوم بردند ، وی گفت که آنها می توانند استدلال کنند که آنچه انجام می دهند اعتراض است ، که با اصلاحیه اول محافظت می شود.

وی در مصاحبه ای گفت: در حالی كه جمعیت هنوز در داخل ساختمان بودند ، گفت: “مشكل این است كه آنها فراتر از آن هستند كه متمم اول به عنوان سخنرانی از آن دفاع می كند.” “این از تخلف محافظت نمی کند و آنچه آنها انجام می دهند می تواند فراتر از آن باشد. کاری که آنها انجام می دهند تلاش برای جلوگیری از عملکرد دولت است. “

چه زمانی آمریکایی ها صحبت درباره “فتنه” را شروع کردند؟

آمریکای انقلابی غرق در اتهامات فتنه – علیه تاج انگلیس بود. ایده “فتنه” به عنوان یک جنایت علیه جمهوری جدید خود در فرهنگ سیاسی آمریکا در دهه 1790 ایجاد شد. قبل از استقرار سیستم احزاب مخالف – و هنجاری برای انتقال صلح آمیز قدرت ، که در روز چهارشنبه نقض شد ، زمان درگیری شدید چریکی بود.

قوانین بیگانگان و شورش که توسط دولت آدامز در سال 1798 تصویب شد ، برای مهار دشمنان سیاسی فدرالیست ها ، حزب آدامز و تضعیف جمهوری خواهان دموکرات توماس جفرسون بود. زمینه گسترده تر درگیری در آستانه با فرانسه پس از انقلاب و اعتقاد فدرالیست ها به این بود که انتقاد جمهوری خواه دموکراتیک از سیاست های آنها ثبات ملی را از بین می برد و ترس آنها از خارجی ها و مهاجران متمایل به حزب جمهوری دموکرات از فرانسه در جنگ حمایت می کند.

طبق این قانون روزنامه نگاران منتقد دولت به زندان افتادند ، حق رأی مهاجرها تقویت شد و خارجیانی که “برای صلح و امنیت ایالات متحده خطرناک است” می توانند از کشور اخراج شوند.

آنت گوردون رید ، استاد تاریخ و حقوق در دانشگاه هاروارد ، گفت: “این در متن جمهوری نوپا رخ داد که از جایگاه خود در جهان مطمئن نبود.” “همه چیز جدید بود: چگونه اعتراض می کنید؟ اعتراض چه تاثیری در دولت دارد؟ “

وی ادامه داد: “ما تقریباً 250 ساله هستیم.” وی افزود: “ما سازوكارهای انتقاد مشروع را می دانیم و هنگامی كه این عملیات از طریق قانونی به دست می آید ، خرابکاری در عملیات دولت نیست.”

چه کسی در اوایل قرن نوزدهم “فتنه انگیز” بود؟

پروفسور فریمن گفت ، “نه تنها به دلیل قانون سرقت” ، آدامز و فدرالیست ها در انتخابات 1800 شکست خوردند ، “روح ضد دموکراتیک فدرالیست ها به طور کلی”. توماس جفرسون و جمهوریخواهان پیروز دموکرات اجازه دادند این قانون در سال 1802 منقضی شود.

اما شورش همچنان یک مفهوم قدرتمند باقی ماند. و به طور فزاینده ای علیه ضد الغاists کنندگان استفاده می شود و از هر گونه تلاش آفریقایی آمریکایی ، آزاد یا برده ، برای تأمین حقوق یا برده داری و برتری سفیدپوستان جلوگیری می کند.

در سال 1832 ، پس از شورش نات ترنر ، ویرجینیا قانونی تصویب کرد در برابر “شورش ها ، شیادی ها ، اجتماعات غیرقانونی ، جنایات و سخنرانی های سرکش سیاهپوستان یا سخنگویان آزاد” ، “که باید” در همان حالت و به همان درجه “به عنوان برده های نافرمان مورد ضرب و شتم قرار گیرند.

چه کسی “شورش” را در طول جنگ داخلی تحمیل کرد؟

با تشدید تنش ها در بخشهای برده داری ، اتهامات فتنه به هر دو جهت مطرح شد. برده داران جنوبی شمالی ها را که مخالف برده داری بودند ، به تحریک شورش و قیام متهم کردند. و این کلمات خطاب به جنوبی ها بود که سخنرانی می کردند و اقتدار دولت فدرال را زیر سوال می بردند ، حتی قبل از انتخابات آبراهام لینکلن در سال 1860 یازده ایالت برده دار جنوب را مجبور به جدا شدن و سرانجام به دست گرفتن اسلحه علیه ایالات متحده کردند.

مانیشا سینها ، مورخ در دانشگاه کانکتیکات ، که در مورد لغو قانون ، جنگ داخلی و بازسازی تحصیل می کند ، گفت: “زبان در ادبیات آن دوره بسیار قوی است.” “این افراد فقط برده دار نبودند ، كه از نظر اخلاقی منزجر كننده بود ، همانطور كه ​​لغوگران قرن ها گفته اند. آنها خیانتکاران شورشی بودند ، شورشیانی که سعی در برهم زدن دموکراسی آمریکا داشتند. “

و در طول جنگ ، اتهامات مربوط به شورش ها نیز در خود شمال پخش شد. وقتی لینکلن حق را متوقف کرد habeas corpus، این به عنوان یک پاسخ ضروری در برابر تهدیدهای منتقدان جدی تلاش نظامی توجیه شد.

آیا بازسازی توسط “شورش” از بین رفته است؟

برای بسیاری از مورخان ، حمله به کاپیتول در روز چهارشنبه یک داستان کاملاً خاص را به یاد می آورد: حملات بیشمار رهبران سفیدپوستان علیه حقوق رأی دولت های سیاه پوست و منتخب قانونی در جریان بازسازی.

در سال 1874 ، به عنوان بخشی از تلاش های مداوم برای سرنگونی یک دولت بوروکراتیک منتخب ، اعضای “شبه نظامیان سفید” در لوئیزیانا تلاش کردند ساختمان های دولتی در نیواورلئان ، آن زمان پایتخت را به تصرف خود درآورند و دولت خود را نصب کنند تا اینکه سرانجام توسط آنها آواره شوند. نیروهای فدرال.

با موفقیت مستقیم تر ، کودتای 1898 در ویلمینگتون ، کارولینای شمالی ، هنگامی که تجار سفیدپوست و متحدین سابق توطئه ای برای سرنگونی دولت بوروکراتیک و تضعیف قدرت اقتصادی سیاه پوستان داشتند ، موفق بود. شورش متعاقب آن ده ها کشته برجای گذاشت و اکثر شهروندان سیاه پوست این شهر برای دهه ها از حق رای محروم بودند.

چنین قسمتهایی از “رستگاری” برتری طلبانه سفیدپوستان در جنوب رخ داده است ، که بسیاری از آنها صادقانه گفته شده اند. و این انعکاس تاریخی با تماشای مردانی که پرچم های کنفدراسیون در حال عبور از سالن های پایتخت بودند برجسته شد – منظره ای که بسیاری تصور می کردند در طول جنگ داخلی واقعی تصور نمی شود.

شورش ممکن است دیروز لحظه را شکار کند. اما برخی از مورخان با توجه به سابقه پیچیده آن تعجب می کنند که آیا این بارزترین رویداد کلامی است؟

گریگوری پی داونز ، مورخ دانشگاه دیلیس کالیفرنیا ، که در حال تحصیل در زمینه بازسازی است ، گفت: “برای من ، عبارت بهتر خشونت هوشیارانه ضد دموکراتیک شبه نظامی است.” “این کاری را انجام می دهد که” شورش “می تواند ما را از انجام آن منصرف کند: ما آنچه امروز اتفاق می افتد را با آنچه در تاریخ آمریکا اتفاق افتاده مرتبط می کنیم.

وی گفت: “وقتی مردم می گویند این اتفاق در آمریكا نمی افتد ، ایده آلیسم بودن و نادانی خود را نشان می دهند.” “آن زمان ما مورد توجه قرار گرفتیم. و می تواند دوباره تکرار شود. “



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *