علل و داروها – Soccorritori.ch


کاهش قند خون چیست؟

هیپوگلیسمی یک سندرم بالینی است که در نتیجه افت قند خون ایجاد می شود. علائم افت قند خون در افراد مختلف و همچنین شدت آن متفاوت است. به طور کلاسیک ، هیپوگلیسمی با علائمی مشخص می شود که با رسیدن به سطح طبیعی قند خون فروکش می کند.

چه کسانی در معرض افت قند خون هستند؟

در حالی که بیمارانی که مشکلات متابولیکی ندارند ممکن است هنوز از افت قند خون رنج ببرند ، اما افت قند خون واقعی در بیماران تحت درمان دیابت (نوع 1 و نوع 2) معمولاً اتفاق می افتد. بیماران مبتلا به پیش دیابت که به انسولین مقاوم هستند ممکن است دوره هایی از این نوع داشته باشند ، حتی اگر سطح انسولین در گردش آنها زیاد باشد ، این امر در طی دوره های طولانی مدت ناشتایی یا سوnut تغذیه (رژیم های غذایی نامناسب) اتفاق می افتد. دلایل نادر دیگر هیپوگلیسمی مانند تومورهای تولید کننده انسولین (انسولینوما) و برخی داروها نیز وجود دارد. این علل غیرمعمول افت قند خون در این مقاله مورد بحث قرار نخواهد گرفت ، که در درجه اول به کاهش قند خون در دیابت و درمان آن پرداخته خواهد شد.

افت قند خون

با وجود پیشرفت در درمان دیابت ، قسمتهای از افت قند خون اغلب عامل محدود کننده برای دستیابی به کنترل قند خون مطلوب است. در مطالعات مقیاس بزرگ که به دنبال کنترل دقیق دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 هستند ، افت قند خون در بیمارانی که تحت درمان شدیدتری هستند بیشتر مشاهده می شود. تشخیص این مسئله برای بیماران و پزشکان مهم است ، خصوصاً از آنجا که هدف از درمان بیماران دیابتی ، حفظ هرچه بیشتر کنترل قند خون است.

چرا قند خون اینقدر مهم است؟

بدن برای عملکرد به سوخت نیاز دارد. یکی از منابع اصلی سوخت آن قند است ، یا به عنوان یک قند ساده یا به عنوان یک کربوهیدرات پیچیده. در مواقع اضطراری (مانند گرسنگی طولانی مدت) ، بدن ذخیره قندی را به صورت گلیکوژن در کبد ذخیره می کند. در صورت نیاز به این میله گلیکوژن ، بدن فرآیند بیوشیمیایی به نام گلوکو-نئوژنز (که به معنای ایجاد قند است) را طی می کند و این ذخایر گلیکوژن را به قند تبدیل می کند. این فرآیند تهیه پشتیبان تأکید می کند که منبع سوخت شکر مهم است.

از بین تمام اعضای بدن ، مغز به شدت به قند وابسته است. به ندرت ، در صورت کاملاً ضروری ، مغز از کتون به عنوان منبع انرژی استفاده می کند ، اما این ترجیح داده نمی شود. اگر به دلایلی سطح قند خون شما کاهش یابد ، می تواند بر عملکرد مغز تأثیر بگذارد

آیا بدن می تواند از خود در برابر افت قند خون محافظت کند؟

وقتی سطح قند خون کاهش می یابد ، مغز در واقع ممکن است بیهوش شود. مغز پیام هایی را ارسال می کند که باعث ایجاد یک سری حوادث می شود ، از جمله تغییر در سیستم عصبی و واکنش های هورمونی که برای بالا بردن سطح گلوکز خون طراحی شده اند. ترشح انسولین و هورمون هایی را که باعث افزایش سطح گلوکز خون می شوند ، مانند گلوکاگون ، کورتیزول ، هورمون رشد و افزایش آدرنالین ، کاهش می دهد. همانطور که در بالا ذکر شد ، ذخیره ای از گلیکوژن در کبد وجود دارد که می تواند به سرعت به گلوکز تبدیل شود.

علاوه بر فرآیندهای بیوشیمیایی ، بدن شروع به هشدار آگاهانه به فرد مبتلا در مورد نیاز به غذا می کند ، که منجر به علائم و نشانه های افت قند خون می شود.

علائم هیپوگلیسمی چیست و چه زمانی بسیار کم است؟

پاسخ بیوشیمیایی بدن به هیپوگلیسمی معمولاً هنگامی شروع می شود که قندها به زیر 70 برسند. در این مرحله ، کبد ذخیره خود را آزاد می کند و هورمون های فوق الذکر شروع به فعالیت می کنند. در بسیاری از افراد ، این روند بدون هیچ گونه علائم بالینی رخ می دهد. برای جلوگیری از افت بیشتر گلوکز ، میزان انسولین تولید شده کاهش می یابد.

اگرچه برخی از تغییرات بین افراد وجود دارد ، اما بیشتر علائم مطرح کننده هیپوگلیسمی هنگامی اتفاق می افتد که سطح قند خون بین 50 تا 60 کاهش یابد. اولین مجموعه علائم آدرنرژیک (یا سمپاتیک) نامیده می شود. بیماران ممکن است یکی از شرایط زیر را تجربه کنند.

  • آنها اغلب در صحبت کردن مشکل دارند

در بیشتر بیماران ، این علائم به راحتی قابل تشخیص هستند. اکثر بیماران دیابتی تنها در صورتی که تحت درمان با انسولین یا داروهای کاهش قند خون باشند ، این درجه از افت قند خون را تجربه می کنند. بیمارانی که سطح بالایی از انسولین در گردش دارند و به سرعت یا به شدت مصرف کربوهیدرات خود را کاهش می دهند باید همیشه نسبت به این خطر هشدار داده شوند. این افراد همچنین ممکن است هیپوگلیسمی متوسطی را تجربه کنند.

هر کسی که یک دوره افت قند خون را تجربه کرده است ، احساس فوریت برای خوردن غذا و حل علائم را توصیف می کند. و این دقیقاً معنای این علائم است. آنها به عنوان علائم هشدار دهنده عمل می کنند. هشدار می دهد در این سطح ، مغز هنوز می تواند از قند خون در گردش استفاده کند. علائم یک درخواست کاملاً واضح از فرد برای افزایش سطح گلوکز خون قبل از اینکه مغز تحت تأثیر قرار گیرد ، ارائه می شود.

اگر شخصی برای بالا بردن قند خون چیزی نخورد یا نتواند بخورد ، سطح گلوکز همچنان پایین می آید. در این مرحله ، علائم به سمت گیجی ، خواب آلودگی ، تغییرات رفتاری ، کما و تشنج پیش می روند.

چگونه هیپوگلیسمی درمان می شود؟

مدیریت مرحله حاد هیپوگلیسمی شامل تجویز سریع یک منبع قند جذب سریع است. نوشیدنی گازدار ، آب میوه ، قند سفره و موارد مشابه گزینه های خوبی هستند. به طور کلی ، دوز توصیه شده 15 گرم گلوکز است (قانون 15 ، که دیابتی ها آن را به خوبی می دانند)، به دنبال ارزیابی علائم و در صورت امکان آزمایش قند خون. اگر بعد از 10 دقیقه بهبودی حاصل نشد ، باید 10-15 گرم قند دیگر داده شود. این کار را می توان تا سه بار تکرار کرد. در این مرحله ، بیمار باید پاسخ دهنده نباشد و بلافاصله در بیمارستان بستری شود.

معادل 10-15 گرم گلوکز (بخش تقریبی) عبارتند از:

  • 1/2 جعبه کولا یا آبغوره

بسیاری از افراد ایده درمان افت قند خون با شیرینی و کلوچه را دوست دارند. با این حال ، قندهایی به شکل کربوهیدرات های پیچیده یا قندهای همراه با چربی ها و پروتئین ها خیلی آهسته جذب می شوند تا در درمان حاد افت قند خون مفید باشند.

پس از درمان یک دوره حاد ، باید یک رژیم غذایی سالم و طولانی مدت با کربوهیدرات مصرف شود تا قند خون پایدار باشد. نصف ساندویچ یک انتخاب منطقی است.

اگر دوره افت قند خون تا حدی پیش رفته باشد که بیمار نتواند چیزی را قورت دهد (از دست دادن هوشیاری) ، اقدامات شدیدتری لازم است. در بسیاری از موارد ، ممکن است یکی از اعضای خانواده یا هم اتاقی برای استفاده از گلوکاگون آموزش دیده باشد. گلوکاگون باعث ترشح سریع رسوبات گلوکز از کبد می شود. این یک تزریق عضلانی است. پاسخ معمولاً پس از چند دقیقه قابل مشاهده است و حدود 90 دقیقه طول می کشد. باز هم ، باید منبع کربوهیدرات های آهسته رهش داده شود تا سطح قند خون در حد مجاز حفظ شود. اگر گلوکاگون در دسترس نباشد و بیمار نتواند چیزی از راه دهان مصرف کند ، خدمات اضطراری (144) باید فوراً با آنها تماس گرفته شود. گلوکز وریدی باید در اولین مرحله تجویز شود.

در مورد سابقه دوره های مکرر هیپوگلیسمی ، اولین قدم در درمان ارزیابی این است که آیا هیپوگلیسمی مربوط به دارو است یا تحت درمان با انسولین است. بیماران مبتلا به هیپوگلیسمی مکرر ممکن است از تنظیم دوز بهره مند شوند. برای بیماران مهم است که گلوکز خون خود را چندین بار در روز بررسی کنند تا به درستی دارو درمانی کمک کند.

آیا مورد دیگری برای کنترل هیپوگلیسمی باید انجام شود؟

به بیماران در معرض خطر افت قند خون باید هشدار داده شود و در مورد خطرات رانندگی با ماشین ، کار با ماشین آلات سنگین یا ورزش اطلاع داده شود. بعلاوه ، بیماران باید منبعی از گلوکز سریع (مانند موارد ذکر شده در بالا) را در همه اوقات ، در طول روز و هر کجا که باشند داشته باشند. برای به حداقل رساندن اثرات افت قند خون داروها یا سایر فعالیت ها باید تلاش کمی صورت گیرد. یک رژیم غذایی خوب که مبتنی بر توزیع عناصر مغذی با کربوهیدرات های پیچیده باشد ، مطمئناً می تواند به شما کمک کند ، برای هر گونه تردید یا توصیه همیشه باید با پزشک خود مشورت کنید.

منبع: http://www.informazionimediche.com/
عکس های موجود در سایت تا حد زیادی در اینترنت یافت می شود و از این رو در دامنه عمومی مورد استقبال قرار گرفت. اگر افراد یا نویسندگان به انتشار اعتراض داشته باشند ، فقط باید آن را به آدرس ایمیل [email protected] گزارش دهند ، کارمندان بلافاصله تصاویر استفاده شده را حذف می کنند.
چاپ دوستانه ، PDF و ایمیل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *