در Babylon Beligated ، مبارزه با زمان ، آب و تمدن مدرن


BABYLON ، عراق – عمار الطائع ، باستان شناس عراقی ، تخته سفالی را برداشت که از یکی از دیوارهای باستانی بابل افتاده بود. ردپای سگی که بیش از 2000 سال پیش در خاک خشک کننده پرسه می زد بخشی از کتیبه میخی را پنهان می کند ، یادآوری این که این ویرانه ها زمانی شهری زنده بودند.

آقای التای 29 ساله گفت: “این میراث عراق است و ما باید آن را نجات دهیم.”

آقای ال-به عنوان بخشی از نسل جدید باستان شناسان ، برای دولت عراق تحت صندوق جهانی آثار کار می کند پروژه با هدف محدود کردن خسارت به یکی از مشهورترین اما کم درک ترین مکان های باستانی جهان.

پس از سالها تلاش عراقی ها ، دو سال پیش بابل در یونسکو قرار گرفت سایت میراث جهانی، شناخت ارزش استثنایی جهانی جهانی آنچه خیره کننده ترین کلانشهر جهان باستان تلقی می شود.

اما شما باید از تخیل خود استفاده کنید.

یک قرن پیش ، باستان شناسان آلمانی مهمترین نقاط شهر را کاوش کردند. دروازه Ishtar بازسازی شده ، با استفاده از بسیاری از کاشی های اصلی لعاب دار ، در مرکز برلین است. موزه پرگاموم. قسمتهای دیگر دیوارهای بابل به م institutionsسسات دیگر فروخته شد ، از جمله موزه متروپولیتن در نیویورک.

بابل مانند بسیاری از مکانهای باستانی در عراق اکنون خراب است. این عناصر و بازسازی آسیب رسان دیوارها را خراب می کند و خطوط لوله ساختمانی و سوخت مناطق عظیمی از این شهر عظیم و عمدتا حفاری نشده را تهدید می کند.

با این وجود عراقی ها – گرچه درگیر اوضاع ناامن امنیتی کشور و تحت فشار قرار دادن مسائل سیاسی و مالی هستند – در اینجا ارتباط عمیقی دارند.

من اولین بار بابل را در دهه 1990 دیدم. سپس ، در کشوری که در زیر آهن آهنین صدام حسین بود ، خوشبخت ترین قسمت این دیدار ، دیدن خانواده ها بود که برای ساعت ها از نگرانی رها شده بودند. همراه با تفریح ​​دیزنی در دروازه ایشتار ، می توانید از یک صندوق عقب فلزی چرخان یک کارت پستال انتخاب کرده و در صندوق پستی فلزی منتشر کنید.

اکنون این صندوق پستی زنگ زده و رها شده است و پلیس حراست از سایت سوغات فروشی را تحویل می گیرد.

عراق پس از سالها درگیری ، هرچند بدون خشونت ، به اندازه کافی برای عراقی های جوان که هرگز ندیده اند بیشتر کشورشان به بابل بیایند ، ایمن است.

آخر هفته اخیر ، احمد جواد و دوستانش در کالج ، وقتی شاهان بابلی با مجسمه های خدایان و الهه های خود رژه می رفتند ، عکس سلفی را متوقف کردند.

آقای جواد ، دانشجوی 23 ساله هنر ، گفت: “اشیاques عتیقه زیبا هستند.” “آنها روح من را تسلی می دهند.”

او مانند بسیاری از عراقی ها معتقد است که گذشته بابل نه تنها تاریخ باستان بلکه تاریخ نیز است خود تاریخ.

یک بازدید کننده از سایت در حدود 50 مایلی جنوب بغداد خطوط کلی بازسازی شده از قسمت کوچکی از شهر را می بیند ، از جمله دیوارهایی که زمانی از دروازه ایشتار پشتیبانی می کردند.

صدها سال تا اواسط دهه 1900 ، بابل از عدم صداقت شهروندان اطراف رنج می برد ، آنها دیوارهای آن را بریزند تا آجرهای باستانی پروژه های ساختمانی خود را دور بریزند.

شهر 4000 ساله ذکر شده صدها بار در کتاب مقدس ، این شهر پایتخت امپراتوری بابل باستان شد و بزرگترین شهر جهان محسوب می شود. کد حمورابی ، یکی از اولین قوانین و مجازات های ثبت شده از بابل است. همچنین پیشرفت در نجوم و سایر علوم.

امپراتوری بابل در سال 539 قبل از میلاد به دست امپراتوری پارس و دو قرن بعد به اسکندر بزرگ ، که در آنجا درگذشت ، سقوط کرد. امپراتوری وی سقوط کرد و سرانجام بابل متروک شد.

برخی از دیوارها با نقش برجسته های گلی 2500 ساله اژدها و گاوها که با خدایان مرتبط هستند ، هنوز پابرجا هستند. اما بسیاری از آجرها خرد می شوند و با بالا رفتن سطح آب ، دیوارهای کامل در معرض ریزش قرار می گیرند. مورخان تخمین می زنند که فقط نصب یک سیستم برای جلوگیری از نفوذ آب ده ها میلیون دلار هزینه خواهد داشت.

جف آلن ، محافظه کار تاریخی که از سال 2009 پروژه صندوق جهانی بناهای تاریخی را رهبری می کند ، گفت: “آجرهای این منطقه به طور مکرر در معرض آب ، خشکی و افزایش نمک قرار می گیرند و سپس فرو می ریزند.”

در اثر فرسایش نمک خشک شده از آب ، برخی از آجرهای خورشید پخته به معنای واقعی کلمه در اثر لمس خرد می شوند.

اما همانطور که طی این سالها اغلب در بابل اتفاق افتاده است ، بزرگترین تهدیدهای سایت شکننده توسط انسان ساخته شده است.

در دیوارهای بیرونی شهر بابل ، وزارت نفت عراق در حال ساخت ایستگاه اندازه گیری یکی از سه خط لوله نصب شده در سال های اخیر است. خانه های خصوصی در محدوده سایت تکثیر می شوند.

از آنجا که مقامات عراقی در حالی که برای تعیین نام مطلوب میراث جهانی می جنگیدند ، برای محافظت از این مکان سخت تلاش کرده اند ، به نظر می رسد از آن زمان تلاش ها کاهش یافته است.

آقای آلن گفت: “این باعث افتخار است که بابل در فهرست میراث جهانی قرار دارد و در طی این روند ، شورای میراث فرهنگی موفق شد مردم رفتار بهتری داشته باشند.” اکنون ، وی گفت ، متوقف کردن حتی یک ساختمان ظاهرا غیرقانونی دشوار است.

پس از حمله به عراق در سال 2003 ، پیمانكاران ارتش آمریكا در آن پایگاه ساختند ، سنگر حفر كردند ، ماشینهای زرهی را در خیابانهای شكننده رانندگی كردند و کیسه های شن را با خاك مخلوط با ظروف سفالی و استخوان پر كردند. هر چیزی که آسیب قابل توجهی وارد کند ، الف گزارش موزه بریتانیا پیدا شد

اما آنها به سختی اولین حمله بودند.

در دهه 1920 انگلیسی ها قطارهایی را از طریق سایت باستانی به عنوان بخشی از راه آهن بغداد – بصره رد می کردند. عراق بعداً یک بزرگراه همسایه ساخت.

صدام حسین که خود را جانشین پادشاه نبوكدنصر می دید ، در دهه 1980 قصر بزرگی با مشرف بر بقایای حفاری شده ساخت. وی همچنین دستور بازسازی مناطقی از بابل را صادر كرد كه منجر به بیشترین مشكلات حفاظتی شد.

مرمت ، آجرهای مدرن سنگین تر را بر روی نمونه های قدیمی نصب می کند. کفهای سیمانی آب را در خود نگه می داشتند زیرا سقف سیمان یکی از معابد باستانی کل ساختار را تحت فشار قرار می داد.

جوزفین دی ایلاریو ، متخصص ایتالیایی در معماری زمین که در این سایت کار می کند ، گفت: “دوره ای در دهه 70 و 80 بود که استفاده از سیمان معمول بود.” حالا ، او گفت ، “ما می بینیم که دهه ها بعد ، سیمان به چیزهایی آسیب می رساند.”

پس از یک سال تأخیر به دلیل شیوع همه گیر ، تیم صندوق جهانی بنای یادبود در حال بازگشت به بابل و تصمیم گیری در مورد چگونگی مقابله با خسارت در مکانهایی که تلاش برای برش بتن می تواند آسیب بیشتری وارد کند.

پروژه غیرانتفاعی آینده بابل ، که بخشی از آن توسط وزارت امور خارجه ایالات متحده تأمین شد ، دیوارهایی را در معرض خطر سقوط برپا کرد و مجسمه نماد شیر بابل را تثبیت کرد. علاوه بر این ، تکنسین های حفاظت عراقی آموزش می بینند و با مدیریت سایت مشورت می شود.

برای شهری که در تصور جهان بسیار بزرگ است ، به طور قابل توجهی چیزهای کمی در مورد بابل به طور قطع شناخته نشده است.

هیچ مدرک باستان شناسی باغ های معلق بابل را که به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جهان باستان شناخته می شود ، پیدا نکرده است. مکان زیگورات ، که گفته می شود برج بابل است که در عهد عتیق توصیف شده است ، نیز هرگز مشخص نشده است.

بیشتر مشکلات این است که بیشتر شهرهای چهار مایلی هرگز حفاری و حتی کاوش نشده اند.

اولوف پدرسن ، استاد افتخاری آسیرولوژی در دانشگاه اوپسالا در سوئد و مشاور صندوق جهانی آثار جهانی ، گفت: “فقط برخی از ساختمانهای بزرگ و معروف در حال حفاری هستند.” “بیشتر شهر که ما درباره آن چیز زیادی نمی دانیم.”

از آنجا که پادشاه نبوكدنصر قصرها و معابدي را در ساختمان اول احداث كرد ، تمام لايه هاي شهر در زير آب و زير آب وجود دارد.

دکتر پدرسن ، یکی از کارشناسان برجسته جهان در زمینه باستان شناسی بابل ، گفت: “ما فقط می توانیم حدس بزنیم که عمق آن تا چه حد باشد.”

وی در مورد اینکه چه دانش یا گنجی ممکن است در آنجا وجود داشته باشد ، گفت: “این یک پاسخ بسیار ساده است – هیچ کس نمی داند.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *