در کودتای میانمار ، داوونگ سان سوچی نه به عنوان قهرمان دموکراسی و نه به عنوان یک ورقه نظامی به پایان رسید


در سالهایی که میانمار به تصرف یک نظامی نظامی درآمد ، مردم عکسهای مخفی داو اونگ سان سوچی ، طلسم قهرمان قهرمان دموکراسی را که می توانست کشورش را از یک ارتش نیرومند نجات دهد ، حتی اگر در حبس خانگی بود ، مخفی می کردند.

اما پس از آنکه او و حزبش در انتخابات تاریخی در سال 2015 و دوباره در سال گذشته با شکست گسترده – تقویت دولت غیرنظامی و محبوبیت خود در میانمار – پیروز شدند ، خانم آنگ سان سوچی از نظر جهان خارج کاملا متفاوت است: حامی که با ژنرال ها پیمان فاوست بست و دیگر لایق جایزه صلح نوبل خود نیست.

از این گذشته ، خانم آنگ سان سوچی 75 ساله نمی تواند از مردمش محافظت کند یا از ژنرال ها دلجویی کند. روز دوشنبه ، ارتش که نزدیک به پنج دهه کشور را اداره می کرد ، با یک کودتا قدرت را بدست آورد و لیگ ملی خود را برای دموکراسی فقط 5 سال بعد قطع کرد.

خانم آنگ سان سوچی به همراه وزرای عالی و تعدادی از چهره های طرفدار دموکراسی در بازداشت بازداشت شد. تجمع منتقدان نظامی تا دوشنبه شب ادامه داشت و شبکه های مخابراتی کشور قطع شدند.

در سراسر کشور ، بیلبوردهای دولتی هنوز تصویر او و طاووس مبارز حزب او را در بر دارند. اما ارتش ، به فرماندهی فرمانده کل قوا ، سرلشکر ارشد مین اونگ هلاینگ ، دوباره در راس آن قرار داشت.

ناپدید شدن خانم آنگ سان سوچی ، که نمایانگر دو کهن الگو کاملا متفاوت برای دو مخاطب داخلی ، داخلی و خارجی بود ، عدم توانایی وی در انجام آنچه را که آرزو داشتند ، ثابت کرد: ایجاد تعادل سیاسی با نظامیانی که با آنها قدرت مشترک داشت.

با اجازه دادن به خشک شدن مذاکرات با ژنرال مین آنگ هلینگ ، خانم آنگ سان سوچی گوش ارتش را از دست داده بود. و با دفاع از ژنرال ها در پاکسازی قومی مسلمانان روهینگیا ، اعتماد جامعه جهانی را که برای دهه ها از او دفاع کرده است ، از دست داده است.

“آنگ سان سوچی منتقدان بین المللی را رد کرد و گفت که او یک فعال حقوق بشر نیست بلکه یک سیاستمدار است. اما نکته غم انگیز این است که او در این زمینه نیز مهارت چندانی نداشت. ” “وی در یک آزمایش بزرگ اخلاقی ، با پوشاندن جنایات ارتش علیه روهینگیا ، شکست خورد. اما سرکوب نظامی هرگز عملی نشد و پیروزی قانع کننده وی در انتخابات اکنون با کودتا لغو شده است. “

رئیس جمهور بایدن ، در اولین آزمایش واکنش خود به کودتا با هدف تأثیرگذاری در انتخابات دموکراتیک ، بیانیه ای کاملاً مفصل را صادر کرد که به نظر می رسید برای تمایز خود از نحوه برخورد سلف با مسائل حقوق بشر طراحی شده است.

وی گفت ، “در دموکراسی ، نیرو هرگز نباید به دنبال سرنگونی اراده مردم باشد یا سعی در پاک کردن نتیجه یک انتخابات معتبر داشته باشد”. وی با استفاده از زبانی مشابه با آنچه بعد از محاصره پایتخت ایالات متحده در 6 ژانویه گفت. انتخاب خودش را لغو کند. وی ملتها را به “یک صدا متحد کردن” دعوت کرد تا ارتش میانمار را تحت فشار قرار دهد تا فوراً قدرت را کنار بگذارد.

وی با استفاده از نام قبلی میانمار در حالی كه هنوز توسط دولت آمریكا مورد استفاده قرار می گیرد ، افزود: “ایالات متحده از كسانی كه در این برهه سخت كنار مردم برمه ایستاده اند ، یاد می كند.”

سرعتی که مردم سالاری میانمار در آن گشوده شد ، حیرت انگیز بود ، حتی برای کشوری که قریب به نیم قرن تحت سلطه مستقیم نظامی و شایعات کودتا برای چند روز بود.

در ماه نوامبر ، اتحادیه ملی او برای دموکراسی به حزب نیابتی ارتش حمله کرد زیرا بسیاری از رای دهندگان دوباره نیروی سیاسی خانم آنگ سان سوچی را به عنوان بهترین – و تنها – سلاح برای مهار ژنرال ها انتخاب کردند. برخی اوقات خدمت سربازی وی در پنج سال گذشته را یک جی جیتسو سیاسی می دانند ، نه یک اطمینان.

ارتش ، كه از قدرت قابل توجهي در “انضباط پر رونق دموكراسي” برخوردار بود ، از تقلب گسترده رأي دهندگان شكايت كرد. در 28 ژانویه ، نمایندگان ژنرال مین آونگ هلاینگ نامه ای به خانم آنگ سان سوچی ارسال كردند تا دستور شمارش و تأخیر در گشودن پارلمان یا غیر آن را صادر كند.

به دست گرفتن قدرت کامل نظامی در روز دوشنبه با اعلام وضعیت اضطراری یک ساله همراه بود ، وهمه توهماتی را که میانمار به عنوان مثال ، هر چند ناکافی ، از دموکراسی در حال افزایش به جهانیان ارائه داده است ، از بین می برد.

وو اونگ کیائو ، یک معلم بازنشسته 73 ساله گفت: “او تنها کسی است که می تواند با ارتش مخالفت کند.” “همه ما برای همیشه به او رأی خواهیم داد ، اما امروز غم انگیزترین روز زندگی من است زیرا او دوباره از بین رفته است.”

خانم آنگ سان سوچی از ابتدا با پرسنل ارشد نظامی ارتباط نزدیک داشت و لیگ ملی دموکراسی وی در اتحاد با افسران ارشد ارتش تشکیل شد. وی پس از آزاد شدن از حبس خانگی در سال 2010 ، اغلب با یکی از اعضای سابق حکومت نظامی که وی را قفل کرده بود شام می خورد.

طرفداران وی گفتند راحتی بیش از یک آرامش بودایی یا یک تاکتیک سیاسی است. دختر بنیانگذار ارتش مدرن میانمار ، خانم آنگ سان سو چی ، علناً گفته است که وی وابستگی شدیدی به ارتش دارد.

در حالی که ارتش در سال 2017 به حمله خود به مسلمانان در روهینگیا افزود ، به نظر می رسید خانم آنگ سان سوچی هماهنگی احساسات با ژنرال ها را نشان می دهد که فراتر از سودمندی سیاسی است.

محققان سازمان ملل متحد می گویند قتل عام و سوزاندن روستاها ، که باعث فرار سه چهارم میلیون نفر از اقلیت مسلمان به بنگلادش همسایه شد ، با نیت نسل کشی انجام شده است. اما در دادگاه بین المللی دادگستری در سال 2019 ، خانم آنگ سان سوچی ، که وزیر امور خارجه و مشاور دولت میانمار بود ، خشونت را به عنوان “درگیری داخلی” که ممکن است ارتش از برخی از نیروهای نامتناسب استفاده کرده باشد ، رد کرد.

لحن روهینگیایی او تقریباً تحقیرآمیز به نظر می رسید ، و او با ذکر نام نام ارتش ، از الگوی ارتش پیروی کرد تا انسانیت به هویت آنها اضافه نشود.

متیو اسمیت ، بنیانگذار Fortify Rights ، یک گروه نظارت بر حقوق بشر ، گفت: “بعضی وسوسه می شوند فکر کنند که او نتوانست به ارتش اعتراف کند که از نسل کشی ها به دلیل حمایت سیاسی دفاع کرد و هنوز هم از دست داد.” “آنگ سان سو کی برای دفاع از توازن قدرت در دادگاه از ارتش دفاع نکرد. او از ارتش و همچنین از نقش خود در جنایات دفاع کرد. او بخشی از مشکل بود. “

حتی هنگامی که خانم آنگ سان سوچی برای ده ها سال آزار و اذیت از ارتش عذرخواهی کرد ، مشاوران و افسران بازنشسته ارتش گفتند که رابطه وی با ژنرال مین آنگ هلاینگ ناپایدار است. به گفته آنها ، محبوبیت روزافزون وی در میان اکثریت بودایی میانمار به طور فزاینده ای به عنوان تهدید تلقی می شود و او حداقل یک سال است که با رئیس ارتش صحبت نکرده است – سکوت خطرناکی در کشوری که سیاست آن کاملاً شخصی است.

نمونه عادی این بود که ژنرال مین آونگ هلینگ ، که خانواده و کارکنانش دهه قدرت خود را به دست آورده بودند ، باید در سال 2016 از سمت رئیس ستاد استعفا می داد. او دوره خود را تمدید کرد و قول داد تابستان امسال بازنشسته شود.

تحلیلگران نظامی و سیاسی می گویند ، با کمترین ارتباط بین فرمانده کل قوا و خانم آنگ سان سوچی ، دستیابی به راهی برای زنده ماندن شبکه حمایت از وی برای او دشوارتر شده است. ژنرال مین آونگ هلینگ از طریق نمایندگان مستقل خود روشن ساخت که وی نیز ممکن است آرزوهای سیاسی داشته باشد. برخی حتی با نام وی به عنوان رئیس جمهور قایقرانی کردند ، پستی که خانم آنگ سان سوچی از نظر قانون اساسی از داشتن آن منع شده است.

پس از کودتای دوشنبه ، حداقل یک سال با داشتن عالی ترین قدرت ، فرمانده ارتش دوباره مانور کامل داد ، مهم نیست که چه تعداد رای دهنده خانم خانم آنگ سان سوچی را انتخاب کردند. تا دوشنبه شب ، ارتش طرح كابینه جدیدی را كه مملو از افسران نظامی ، فعال و بازنشسته است ، اعلام كرد.

بازگشت گستاخانه ارتش به ما یادآوری می کند که در مورد همه سو ab استفاده هایی که ژنرال های میانمار در طول دهه های قدرت خود انجام داده اند – سرکوب سیستماتیک اقلیت های قومی ، کشتار معترضان طرفدار دموکراسی ، تخریب یک اقتصاد نویدبخش – بدون رده عالی رسمی در دادگاهها کاملاً مسئول است.

باربارا وودوارد ، سفیر سازمان ملل در انگلیس ، که ریاست شورای امنیت در ماه فوریه را بر عهده داشت ، گفت این شورا روز سه شنبه درباره بحران میانمار تشکیل جلسه خواهد داد. وی گفت: “ما می خواهیم سازنده ترین بحث را داشته باشیم و مجموعه اقدامات را در نظر بگیریم” و تحریم های احتمالی علیه محرکان کودتا را رد نمی کند.

سفیر به خبرنگاران گفت: “ما می خواهیم به احترام به خواست دموکراتیک مردم برگردیم.”

در واشنگتن ، بیانیه آقای بایدن شدیداً حاکی از آن بود که در صورت عدم لغو کودتا ، دولت آمریكا نیز برای اعمال مجدد تحریم ها فكر خواهد كرد و می گوید كه آمریكا “تحریم ها علیه برمه را در دهه گذشته بر اساس پیشرفت به سوی دموكراسی لغو كرده است”.

اما برخی از مقامات به دلیل مجاز نبودن در گفتگو با مطبوعات ، اظهار داشتند که حتی اگر تحریم های غرب دوباره احیا شود ، چین می تواند اثر آنها را خفه کند. غول ارتباطات چینی هواوی در حال ساخت شبکه های ارتباطی 5G میانمار به دلیل مخالفت های ایالات متحده است و چین بر ساخت سدها ، خطوط لوله و پروژه های انرژی تسلط دارد.

روز دوشنبه ، هنگام غروب هوا بر سر کشور ، هنوز در شوک ناشی از تسخیر ارتش ، ترس های قدیمی و تاکتیک های زنده ماندن دوباره ظاهر شدند ، بدون ورزش ، اما هنوز در حافظه عضلانی. مردم پرچم های خود را از لیگ ملی برای دموکراسی پایین آوردند. آنها با رمز صحبت کردند.

در میان شیوع ویروس کرونا ، وزیر بهداشت ، که از سوی اتحادیه ملی دموکراسی منصوب شده بود ، “با توجه به تغییر اوضاع” استعفا داد. تا عصر ، ارتش شروع به جمع آوری قانونگذاران لیگ ملی برای دموکراسی از خانه هایشان در پایتخت ، نایپیدو کرد.

اسمیت گفت: “ما نگران هستیم که ارتش در بازداشتهای خود شبکه گسترده تری ایجاد کند.” “من می ترسم که در حال حاضر فقط مرحله اول را ببینیم.”

اواخر روز دوشنبه در فیس بوک ، U Ko Ko Gyi ، فعال سابق دموکراسی دانشجویی که بیش از 17 سال را در زندان گذراند ، اعلام کرد که تاکنون از شبکه ای که همکاران سیاستمداران ارشد را گرفتار کرده است ، اجتناب کرده است.

او نوشت ، اما وی برای احتیاط یک عکس خانوادگی گرفت. خداحافظی می کند فرزندانش نمی دانستند چه اتفاقی می افتد.

آقای کو کو گی نوشت: “من باید کاری را که باید انجام دهم.” “بیایید فردا روبرو شویم.”

دیوید ای. سانگر با گزارشاتی از واشنگتن همکاری کرد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *