در پاریس ماهی بگیرید. انتشار در شبکه های اجتماعی. رها کردن.


پاریس – به تازگی در یک بعدازظهر زمستانی در رود سن ، یک نوجوان پاریسی یک میله ماهیگیری را از یک چمدان باریک بیرون کشید ، یک ماهی لاستیکی براق را قلاب کرد و میله ماهیگیری خود را به داخل آب انداخت.

ماهیگیر ، الیوت مولهربه ، 19 ساله ، دوستش کاچیم مه لاین ، دانشجوی 22 ساله هنر ، به زودی در حاشیه رودخانه پیوست. اما ابتدا اسپری آقای Machline یک ماهی راه راه مایل به سبز را روی دیوارهای بتونی کنار محل قرارگیری آنها در کنار رودخانه ، در یک منطقه صنعتی سابق بازسازی شده در نزدیکی Jardin des Plantes در ساحل سمت چپ نقاشی کرد.

سن در گذشته محل ماهیگیری مردان مسن طبقه کارگر بود که روزهای بازنشستگی خود را در کنار رودخانه می گذرانند. امروزه ، نسل جوان و متنوع تری صحنه را مختل می کند.

بسیاری از ماهیگیران جوان با وعده ماجراهای دیگر برای اولین بار به رود سن کشیده شدند. اسکله های شهری برخی از بهترین مناطق شهر را برای اسکیت بورد ارائه می دهند و برای هنرمندان گرافیتی ، مناطقی با ترافیک کم ارائه می شود تا بتوانند شبانه برچسب های خود را با احتیاط بپاشند.

مانوئل اوبادیا-ویلس 40 ساله ، هنرمند سابق گرافیتی و اسکیت بورد – که در اوقات فراغت خود ماهیگیر است – می گوید ، اگرچه لذت آرامش ماهیگیری ممکن است از همان هیجان برخوردار نباشد ، اما این چنین نیست.

آقای اوبادیا-ویلس گفت: “یک وزوز وجود دارد ، یک طرف اعتیاد آور است ، یک تکرار وجود دارد تا زمانی که به لحظه لطف برسید.” “در اسکیت بورد ، این ترفند کامل است. در مورد نقاشی های دیواری ، همه چیز در مورد هجوم آدرنالین است که در مکانی ممنوع هستید. هنگام شکار ، در مورد زیباترین صید است. “

مانند اسکیت بورد و نقاشی دیواری ، ماهیگیری در سن نیز گاهی اوقات با قانونی بودن معاشقه می کند. بسیاری از ماهیگیران پس از کار یا مدرسه بیرون می روند – اگرچه فرانسه از زمان غروب خورشید از سال 1669 ، حتی در زمستان ، صید ماهی را به طور رسمی ممنوع کرده است.

در طول فصل رسمی ماهیگیری از ماه مه تا ژانویه ، ماهیگیران جوان در مکان های خاصی ملاقات می کنند – در نزدیکی بارهایی که مایل ها در امتداد رودخانه کشیده شده اند و ماهی ها را پناه می دهند ، یا کانال سنت مارتین یا کانال اورک ، در آنجا آب نسبت به رود سن آرامتر و گرمتر است.

با این حال ، برخی مشتاق یافتن زمین های کاوش نشده ، به مناطق ممنوع مانند زیر میدان باستیل در “تونل” ، همانطور که شناخته شده است ، یک کانال زیرزمینی مایل به طول یک مایل پوشیده شده با یک طاق سنگی ، سفر می کنند. این شهر به منظور جلوگیری از ورود مردم به تازگی ورودی خود را بسته است.

اگرچه آنها سنت چند صد ساله ماهیگیری را در سایه نوتردام یا زیر برج ایفل ادامه می دهند ، اما ماهیگیران جوان قوانین و کدهای به روزتری را با خود آورده اند.

مهمترین در میان آنها: هدف نهایی از گرفتن روز دیگر تقسیم غذا با دوستان و خانواده نیست. در عوض ، هدف این است که تصاویر نزدیک از پایک ، سوف ، لبنیات ، گربه ماهی و سایر گونه ها را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید – و سپس آنها را دوباره به رودخانه رها کنید.

Grégoire Auffert ، 21 ساله ، روی نرده Quai Anatole France ، رو به باغ Tuileries در آن سوی رودخانه ، خمیده گفت: “ماهیگیری یک ورزش است و ماهی شرکای ما در این بازی است ، بنابراین ما آنها را آزاد می کنیم.” “شما هرگز از یک تنیسور نخواهید که یک توپ بخورد.”

همچنین ، نسل جدید به جای طعمه های طبیعی مانند کرم ها ، که هنوز توسط بازنشستگان برت پوشیده ترجیح می دهند ، از طعمه های مصنوعی پلاستیکی برای فریب ماهی استفاده می کنند. ماهی ها طعمه ها را نمی بلعد و ماهیگیران می توانند آنها را به غضروف های دهان خود بچسبانند و باعث آسیب هرچه کمتری شوند.

هدف این آداب و رسوم جدید حفاظت از تنوع زیستی رو به رشد در رود سن است. در دهه 1970 تنها سه گونه ماهی در رودخانه باقی مانده است ، اما پس از دهه ها سیاست های تصفیه آب ، اکنون بیش از 30 نوع ماهی وجود دارد – اگرچه کیسه های پلاستیکی ، زباله های صنعتی و اخیراً اسکوترهای برقی با باتری های لیتیوم همچنان رودخانه را آلوده می کنند.

بیل فرانسوا گفت: “محیط به طور مداوم در حال بهبود است و بیماری همه گیر ویروس کرونا آن را تشدید می کند و یک محیط ماهیگیری آرامتر را ارائه می دهد.” دانشمند دریایی. وی خاطرنشان کرد که سال گذشته قایق های توریستی در رود سن کمتر بودند. در تابستان ، او گفت ، “ما تولید مثل بسیار خوبی مشاهده کردیم.”

تیری پاکو ، که در زمینه زندگی شهری تحصیل می کند و در انستیتوی برنامه ریزی شهری پاریس تدریس می کند ، ماهیگیران شهری را بخشی از آرزوهای فرانسه برای هماهنگی بیشتر با طبیعت می داند.

وی گفت: “یک سری اقدامات کاملاً جدید وجود دارد که در همان جهتی حرکت می کنند که کشاورزی شهری است.”

وی گفت: نسلی از جوانان که از ناامنی فزاینده اقتصادی رنج می برند ، احساس جامعه در سنت ماهیگیری را پیدا می کنند ، که این امر را از طریق آگاهی از محیط زیست و اشتیاق خود از طریق فناوری تغییر شکل داده اند.

فدراسیون ماهیگیری منطقه پاریس 8500 عضو دارد که سالانه خرید می کنند اجازه با حدود 120 دلار. به گفته صاحبان مغازه های ماهیگیری ، کسانی را که گهگاه مجوز روزانه را با قیمت 15 دلار خریداری می کنند و کسانی را که به صورت غیرقانونی ماهیگیری می کنند ، به آنها اضافه کنید.

“مارسلو د آمور” که از 30 سال گذشته در زنجیره کالاهای ورزشی ابتدا در یک زنجیره کالاهای ورزشی و در حال حاضر در “گیگا پچه“- که به معنای چیزی مانند” ماهیگیری بزرگ “است – فروشگاهی که او در سال 2016 در شرق پاریس افتتاح کرد.

جذابیت روزافزون ماهیگیری در پاریس برای جمعیت جوان ، توجه کارآفرینانی مانند فرد میسنر را جلب کرده است ، که می گوید در اوایل دهه 2000 متوجه این روند شد و آن را “ماهیگیری خیابانی” خواند. با داشتن یک شریک تجاری ، آقای میسنر – که در سن نیز شکار می کند – شروع کرد ماهیگیری لمسی فرانسوی، یک شرکت عمده فروشی برای اقلام ماهیگیری و ماهی بزرگ 1983، مجموعه ای از لباس های خیابانی برای ماهیگیران شهری ، از جمله کلاه ، تی شرت های چاپی و عینک آفتابی قطبی.

آقای میسنر گفت: “ما در کدهای قدیمی یکدیگر را نمی شناختیم.” “ما از چکمه های پلاستیکی ، لباس نظامی و تی شرت های تنگ استفاده نکردیم. ما شکار کردیم و سپس بدون تغییر ، با دوستانمان به مهمانی ها رفتیم. “

مارک وی و امثال آن از جوان ماهیگیرانی حمایت می کنند که به رسانه های اجتماعی با نفوذی در جامعه تبدیل شده اند. آقای ماچ لاین ، دانشجوی هنر ، در ازای انتشارات نام تجاری ، کالاهایی به ارزش صدها دلار از یک شرکت دریافت می کند 4000 دنبال کننده او در اینستاگرام.

برخی از آداب و رسوم ماهیگیری در عصر رسانه های اجتماعی بدون تغییر باقی مانده اند. اگرچه به اشتراک گذاشتن عکس های تروفی مخصوص روز ضروری است ، اما ماهیگیران برای محافظت از آنها در برابر “خرچنگ ها” از مشخص کردن مکان دقیق آنها خودداری می کنند – همانطور که کسانی که مکان های خوب عکس ها را شناسایی می کنند.

و لاف زدن در مورد میزان صید در هر نفر بدون کاهش ادامه دارد.

به تازگی ، بعد از ظهر ، بعد از یک روز دور زدن در حاشیه بانک ها ، آقای ماچ لاین یک سوسک ضخیم 15 اینچی را در باسین دی آرسنال ، بندر بارگی در نزدیکی میدان د لا باستیل ، جایی که کانال سنت مارتین به رود سن می رسد ، گرفت. آقای مولهربه، دوست او ، این لحظه را از طریق تلفن همراه خود گرفت و پس از آن ماهی دوباره در آب غوطه ور شد.

آقای Machline با لبخندی غرورآمیز گفت: “من همیشه دستانم را جلوی خودم دراز می کنم.” “به این ترتیب ماهی در تصویر بزرگتر به نظر می رسد.”



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *