در تئاترهای بسته فرانسه ، تئاتر عروسکی جایگاه اصلی را اشغال می کند


پاریس – در ماه دسامبر ، در حالی که سینماهای فرانسه به دلیل همه گیری بسته بودند ، هوبرت ماچلا موفق شد آخرین نمایش خود را دوازده بار اجرا کند. دلیل؟ او برای مخاطبان جوانی که به مدرسه رفته اند نمایش عروسکی می سازد – و نیاز به تفریح ​​دارد.

تئاتر عروسکی ، یک شکل هنری که اغلب به عنوان یک تئاتر سطح پایین بلغارستان مورد بی توجهی قرار می گیرد ، بعید به نظر می رسد که این زمستان در فرانسه یک مزیت باشد. در حال حاضر ، دانش آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه تنها اعضای مخاطبی هستند که به طور رسمی اجازه حضور در اجراها را در اینجا دارند ، به شرطی که مقامات محلی اجازه دهند.

ماهلا در مصاحبه اخیر خود گفت: “ما نمی توانیم فقط از طریق ویدئو ، بدون مخاطب کار کنیم.” “دانستن این نکته بسیار خوشحال کننده بود که می توان مراقب بود و ادامه داد.” او نمایش یک نفره “Lisapo Ongé!” را اجرا کرد ، که در آن او یک قصه پری را با عروسک های دست بیانگر از زادگاهش کنگو ، در مدارس Fontenay-sous-Bois ، حومه پاریس و در قسمت شمالی Amiens بازسازی می کند. .

اوضاع در مورد عروسک بازان فرانسوی تلخ است. در حالی که این نشان دهنده بازگشت به ریشه های آنها است ، زیرا فرزندان همچنان وفادارترین طرفداران خود هستند ، بسیاری تلاش کرده اند تا فرم را فراتر از تعرفه خانواده قرار دهند. در فرانسه ، بودجه عمومی عمومی برای هنرها به عروسک سازی کمک کرد تا در نیمه دوم قرن 20 از یک کار هنری که در محافل خانوادگی به یک بخش هنرهای نمایشی تثبیت شده منتقل شود.

عروسک سازی حتی در فرانسه یک پایتخت دارد: شارلویل-مزارس ، قلعه متالورژی سابق در نزدیکی مرز بلژیک. این جشنواره در سال 1961 میزبان اولین جشنواره جهانی عروسک ها بود و دو دهه بعد م homeسسه بین المللی عروسک سازی شد.

در سال 1987 ، یک مدرسه عروسکی ، École Nationale Supérieure des Arts de la Marionnette یا ESNAM افتتاح شد. اگرچه هر سه سال فقط 15 دانشجو می پذیرد ، اما برخی از بزرگترین نامهای عروسکی کار خود را در آنجا انجام داده اند ، از جمله هنرمند و کارگردان آمریکایی باسیل توئیست. مدارس دیگر در سطح بین المللی دایر هستند ، اما در مصاحبه ای که اخیراً در کمیک اپرا در پاریس انجام شد ، توئیست گفت که او هنوز هم مادر عالی را “بهترین مدرسه در جهان” برای هنر می داند.

برایس کوپی ، مدیر آموزش و پرورش مدرسه ، در یک مصاحبه تلفنی گفت: “فرانسه دارای یک شبکه عظیم از م institutionsسسات فرهنگی ، یکی از بزرگترین موسسات در جهان است ، بنابراین عروسک گردانی موفق به ایجاد جایگاهی در آن شده است.”

Puppeteer Grégoire Callies در صف مقدم این پیشرفت بود. وی از سال 1997 تا 2012 اولین مرکز نمایش ملی را که برای شکل گیری در استراسبورگ اختصاص داشت ، اداره کرد. او در حال حاضر ریاست Teatro Halle Rublo در Fontenay-sous-Bois را دارد ، و در آنجا خصومت کوید را از چندین هنرمند در مدارس ، از جمله “Lisapo Ongé” از Mahela ، سازمان داد.

کالی اخیراً در تئاترش گفت: “حسن جهان تئاتر عروسکی این است که اکثر تولیدات زیرک هستند ، می توانند به هر کجا بروند.” “در حالی که تولیدات تئاتر به سختی می توانند تورهای بزرگ را اختراع کنند ، همیشه فرصت کار وجود دارد.”

این از “Les Plateaux Marionnettes، “ویترین بسته برای برنامه نویسان و روزنامه نگاران ، که در اواخر ژانویه در تئاتر Halle Rublo برگزار شد. طی یک روز ، پنج هنرمند و شرکت تولیدات کوتاهی را ارائه دادند که بیشتر آنها جدید هستند. همراه با لیساپو اونگه! نمایش های عروسکی زیادی به مهله ارائه شد. در هماتوم (ها) به کارگردانی سیسیل گیورنی و وینسنت مونش ، فیگورها و نور سایه ها به زیبایی ساخته شده اند تا داستانی از آسیب های دوران کودکی را روایت کنند. کریستینا دمنتیوا و پیر دوپونت که در سال 2017 از ESNAM فارغ التحصیل شده اند ، با فیلم “جنگل وجود ندارد” ، حس جذب پوچی بکت را به فکر دو جوراب آورد.

دمانتیوا ، که کار خود را با اشیا in بی جان در زادگاه خود بلاروس آغاز کرد ، برای شرکت در ESNAM از مینسک ، پایتخت بلاروس به شارلویل مزییرس رفت. وی گفت: “این مدرسه در بین عروسک گردان های خارج از کشور بسیار مشهور است و رایگان است.” “بلاروس یک صحنه عروسکی زیرزمینی عالی دارد ، اما در فرانسه شرکت های بیشتری وجود دارد و حمایت عمومی بیشتری دارند.”

با این وجود در کشوری که ظرافت باعث افتخار است ، تئاتر عروسکی در حاشیه بزرگترین سالن ها و جشنواره ها باقی مانده است. در طول سال ها ، او از شخصیت های بزرگ ، از جمله کارگردان آنتوان ویتز ، که قصد داشت عروسک گردانی را در مأموریت های گروه نمایشی برجسته فرانسه ، Comédie-Française ، هنگام مرگ در سال 1990 ، شامل شود ، حمایت کرده است. با این حال ، کالیس معتقد است که نمایش عروسکی موفق شده است برای دستیابی به همان سطح رقص هیپ هاپ یا سیرک ، دو شکل هنری که درام معاصر را هدایت می کند تا فاصله را با ژانرهای بالا برطرف کند.

وی ادامه داد: یکی از فجایع عروسک گردانی این است که هنرمندانی که می خواهند چنین کاری کنند کلمه عروسک را حذف می کنند. آنها او را پشت سر می گذارند. “كالی با اشاره به شهرت وی به عنوان یك كودكانه بیان كرد. “این یک روان رنجوری فرانسوی است ، زیرا اگر به آلمان یا ایتالیا بروید ، بزرگسالان نیز به نمایش های عروسکی می روند.”

از سوی دیگر ، برخی از عروسک گردانانی که به تئاتر مدرن روی آورده اند ، حاکی از آن است که عروسک گردانی فرانسه همچنان محافظه کارانه باقی مانده است. کارگردان مشهور صحنه ، جیزل وین ، که در سال 1999 از ESNAM فارغ التحصیل شد ، در یک مصاحبه تلفنی گفت که کارهای او که بزرگسالانی با مضامین پیچیده دارند ، بیشتر مورد استقبال هنرمندان رقص و تئاتر در آن زمان قرار گرفت. در سال 2007 ، جینگل ، وی حتی جنبه تاریک شهرت عروسک سازی (از سازندگان اسباب بازی اسکیزوفرنیک گرفته تا عروسک های عروسی) را در فرهنگ عامه بررسی کرد.

وین گفت: “دنیای نمایش عروسکی به من گفته است که آنچه انجام می دهم عروسک بازی نیست.” “این یک محیط واقعا غیرمعمول است ، اما من دریافته ام که قدرتمندترین آزمایش های عروسکی در زمینه هنر معاصر در حال رخ دادن است.”

هنوز هم نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد بچه های عروسکی جوان گرسنه هستند تا موانع باقی مانده بین کارشان و تئاتر جمعی را برطرف کنند. خود حرفه در حال تغییر است. “قبلاً بسیار مردانه بود. کالیس گفت: “اکنون تعداد زنان بیشتری وجود دارد که کارهای بسیار جالبی انجام می دهند.”

این تولیدات که به عنوان بخشی از “Les Plateaux Marionnettes” ارائه شده بود ، به موضوعات جاه طلبانه ای از خشونت خانگی گرفته تا چهره های فراموش شده زن در تاریخ جهان می پرداخت (در یک سخنرانی پر جنب و جوش در سمینار Zoe Grosso ، یکی دیگر از فارغ التحصیلان ESNAM). به گفته کوپی ، این حادثه آب و هوایی نیز یک نگرانی مکرر در میان دانشجویان ESNAM است: “برخی از کار با مواد آلاینده خودداری می کنند.”

در Théâtre Halle Roublot ، لذت بزرگ تماشای تئاتر زنده با احساس امنیت همراه بود. با بیش از سه مجری در صحنه و اقدامات احتیاطی بیشتر از جمله ماسک و فاصله اجتماعی ، خطر انتشار Covid-19 به اندازه محدودیت مخاطبان محدود به نظر می رسید.

گیورنت ، کارگردان مشترک فیلم هماتوم (خنده) با خنده گفت: “ما حتی توانایی این را داریم که روی یک نمایشنامه با 20 شخصیت کار کنیم ، زیرا به 20 بازیگر احتیاج نداریم.” کم یا زیاد نیست ، عروسک ها برای این لحظه بسیار مناسب هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *