تلاش کوید برای منشأ ، بحث در مورد خطرات کار آزمایشگاهی ، Science News را تجدید می کند


ماه گذشته در جلسه استماع سنا در مورد تلاش ها برای مبارزه با COVID-19 ، سناتور رند پل از کنتاکی از دکتر آنتونی فوسی پرسید که آیا م Nationalسسات ملی بهداشت تحقیق در مورد سود ویروس های کرونا را در چین تأمین کرده اند یا خیر.

این سناتور گفت: “تحقیقات عملکردی ، همانطور که می دانید ، ویروسهای حیوانی را که به طور طبیعی رخ می دهند ، برای آلوده کردن انسان فشرده می کند.”

فاوسی ، بهترین متخصص بیماری های عفونی در این کشور ، قاطعانه اظهارات را رد کرد: “سنت پائول ، با تمام احترام ، شما کاملاً و کاملاً غیر واقعی هستید که NIH هرگز برای سود بردن از عملکرد م atسسه ووهان بودجه تحقیقاتی را تأمین نمی کند. “

این تبادل و برخی اصطلاحات علمی اساسی آن ، در هفته های اخیر پدید آمده است ، معمولاً توسط افرادی که تصور می کنند ویروس کرونا به جای پرش از حیوانات به انسان طراحی شده است ، توضیحی که بیشتر متخصصان ویروس کرونا ترجیح داده اند. این هیجان همچنین به بحث 10 ساله دانشمندان در مورد اینکه آیا برخی تحقیقات برای به دست آوردن عملکرد بیش از حد خطرناک است توجه را جلب کرد.

دولت آمریكا با تشویق از برخی آزمایش های مناقشه برانگیز آنفلوانزای مرغی ، سیاست های خود را برای كنترل انواع خاصی از تحقیقات بیماری زا تنظیم كرد. اما برخی از منتقدان در جامعه علمی می گویند این سیاست بسیار محدودکننده و دور از شفافیت است.

سهم این بحث نمی تواند بیشتر باشد. تحقیقات کم در مورد ویروس های نوظهور ما را برای آمادگی های همه گیر آینده آماده نمی کند. اما توجه کم به خطرات ایمنی ، احتمال فرار یک عامل بیماریزای آزمایشی از آزمایشگاه در نتیجه تصادف و شیوع آن را افزایش می دهد.

مرتب سازی تعادل خطرات و مزایای مطالعه طی سالهای گذشته بسیار چالش برانگیز بوده است. و اکنون ، شدت سیاست ها و سخنان مربوط به نظریه نشت آزمایشگاه تهدید می کند که بحث های دقیق در زمینه سیاست های علمی را کنار بگذارد.

مارک لیپسیچ ، متخصص اپیدمیولوژیک در دانشکده بهداشت عمومی هاروارد در چان ، که از دولت خواست شفافیت بیشتری در مورد حمایت از تحقیقات سودآور داشته باشد ، گفت: “این به سادگی بازگشت به بحث جدی را دشوار خواهد کرد.”

در دهه 1970 ، محققان برای اولین بار یاد گرفتند که چگونه ژن ها را از موجودی به بدن دیگر منتقل کنند تا باعث تولید انسولین انسانی توسط باکتری ها شود. از همان ابتدا ، منتقدان نگران بودند که در صورت فرار از آزمایشگاه ها ، چنین آزمایشاتی به طور تصادفی باعث ایجاد عوامل بیماری زای کشنده شود.

اختلاط با ژن ها تنها راه دانشمندان برای دادن توانایی های جدید به بدن نیست. محققان همچنین می توانند آزمایش های تکاملی را ترتیب دهند که در آن عوامل بیماری زا در سلول های یک گونه میزبان ناشناخته رشد می کنند. در ابتدا ، آنها به خوبی تولید مثل نمی کنند. اما جهش های جدید می توانند با بهبود تدریجی عملکرد ، به انطباق آنها کمک کنند.

همانطور که این روش شناخته شده است ، یک دهه پیش ، محققان از سوئیچینگ سریال برای یادگیری نحوه تکامل سویه های جدید آنفولانزا استفاده کردند. سویه های آنفلوانزا از روده پرندگان شروع می شوند و گاهی اوقات موفق می شوند به شکلی تبدیل شوند که به انسان سرایت کند.

دو تیم از محققان ، یکی از دانشگاه ویسکانسین در مدیسون و دیگری از مرکز پزشکی اراسموس در روتردام ، هلند ، آزمایش هایی را برای شناسایی جهش های ژنتیکی برای پرش موفقیت آمیز از پرندگان به انسان طراحی کردند. آنها ویروس های آنفولانزای مرغی را به بینی زگیل تزریق کردند ، منتظر تکثیر ویروس ها ماندند و سپس ویروس های جدید را به زباله های جدید منتقل کردند. ویروس ها به زودی تکامل یافتند تا تولید مثل در گلدان بهبود یابد.

وقتی اخبار آزمایشات در اواخر سال 2011 فوران کرد ، بحث و جدل آغاز شد. برخی از منتقدان گفته اند که این مطالعه بی پروا بوده و نباید منتشر شود ، زیرا آنها از این نگران بودند که محققان دیگر این کار را کپی کنند و به طور تصادفی سویه جدید آنفلوانزای همه گیر را آزاد کنند.

یک سال بعد ، وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده جلسه ای را برای بررسی آنچه “عملکرد سودآوری” خوانده است ، برگزار کرد. این نام تثبیت شده است ، اما از آن زمان کارشناسان علمی ناامید شده اند.

جیگی گرونوال ، دانشمند ارشد مرکز بهداشت هاپکینز گفت: “این یک اصطلاح کاملاً نادرست است.”

بسیاری از آزمایش های به دست آوردن عملکرد هرگز نمی توانند تهدیدی وجودی باشند. در عوض ، آنها مزایای بسیار زیادی برای بشریت فراهم کرده اند. در سال 1937 ، محققان دریافتند وقتی ویروس تب زرد از طریق سلول های مرغ منتقل می شود ، توانایی ایجاد بیماری در انسان را از دست می دهد ، کشف منجر به واکسن تب زرد. به همین ترتیب ، ویروس های هرپس برای ایجاد عملکرد جدید طراحی شده اند: حمله به سلول های سرطانی. آنها اکنون یک درمان تایید شده برای ملانوم هستند.

اما آزمایش های مربوط به آنفلوانزای مرغی این نگرانی را ایجاد کرده است که برخی از مطالعات مربوط به عملکرد ممکن است خطر کمی اما واقعی شیوع خطرناک را ایجاد کند. در سال 2014 ، مقامات آمریکایی اعلام کردند که 18 مورد از این تحقیقات موقتاً متوقف می شود. این آزمایشات نه تنها بر روی ویروس های آنفلوانزا ، بلکه همچنین بر روی ویروس های کرونا بود که باعث SARS و MERS می شوند.

سه سال بعد ، دولت سیاست جدیدی – “چارچوب P3CO” – برای مطالعه “عوامل بیماریزای بالقوه افزایش یافته همه گیر” را آغاز کرد. این قانون از آژانس های تحت نظارت HHS ، مانند NIH و چندین موسسه آن ، می خواهد که برای هر مطالعه “منبع معتبر بیماری همه گیر انسانی بالقوه” ، بررسی ویژه ای از برنامه های اعطا کنند. در سال 2019 ، پس از یک بررسی علمی مشابه ، آژانس چراغ سبز دو پروژه آنفولانزا را برای شروع مجدد روشن کرد ، و بحث های بیشتری در مورد عمیق بودن سیاست آن ایجاد کرد.

ماه گذشته ، Paul هنگام مصاحبه با فاوسی ، یکی از مثالهای ذکر شده از مطالعه افزایش عملکرد را ذکر کرد ، یک مطالعه ویروس کرونا ، که توسط رالف باریک از دانشگاه کارولینای شمالی انجام شد و در پزشکی طبی در سال 2015 منتشر شد. کار با داده های ارسال شده توسط شی جونلی ، مدیر باریک و همکارانش از انستیتوی ویروس شناسی ووهان ویروس کرونا را از ویروسی موجود ساختند. تمام کارها در آزمایشگاه کارولینای شمالی انجام شد و نه جنگلی و نه اعضای آزمایشگاه وی در این کار دخیل نبودند.

باریک گفت ، ویروس به اصطلاح کایمریک ناشی از آن بیماری زایی بیشتری نسبت به ویروس مادر ندارد. باریک ماه گذشته در نامه ای نوشت: “این کار توسط NIH تأیید شده ، بررسی شده ، P3CO بررسی و تأیید شده است.” وی همچنین گفت: “این کار همچنین” شامل ویروس بتا کرونا ویروس کاملاً متفاوتی از ویروس بتا کرونا ویروس است که باعث ایجاد COVID-19 می شود.

در مقاله ، او و همکارانش به دیگران درباره چنین تحقیقاتی هشدار می دهند. آنها نوشتند: “پتانسیل آماده سازی و كاهش شیوع آینده باید در برابر خطر ایجاد عوامل بیماری زا خطرناك تر سنجیده شود.”

طبق گفته دیوید رولمن ، عضو شورای ملی مشاور امنیت ملی در زمینه ایمنی زیستی و میکروبیولوژیست در دانشگاه استنفورد ، سیاست P3CO دارای یک نقص قابل توجه است: این تنها در روند اعطای کمک مالی در آژانس های HHS اعمال می شود. وی گفت که کمک های مالی بنیاد ملی علوم ، پنتاگون یا سایر آژانس ها ممکن است شامل تحقیقات خطرناک باشد و همچنین نیاز به نظارت دارد. سپس مسئله حادتر تحقیقات خصوصی وجود دارد.

رلمن همچنین از روند دولت برای غربالگری و تأیید تحقیقات سود انتقاد کرد. وی در جلسه هیئت مشورتی در ژانویه 2020 ، به عدم اطلاعات درباره نحوه تصویب دو پیشنهاد تحقیق اعتراض کرد.

Rosan Sandry-Golin ، سردبیر مجله ویروس شناسی ، دانشمندی که روی ویروس تبخال کار می کند و یکی از اعضای هیئت مدیره است ، گفت که Relman دلیل محکمی درباره عدم شفافیت در روند غربالگری کمک هزینه ارائه داده است. هیئت مدیره گفت که این تصمیم توسط کمیته ای اتخاذ شده است ، اما “نام آنها منتشر نشده است ، اصل آنها منتشر نشده است و فرایندی که آنها برای تصمیم گیری در مورد ادامه کار این کار درست است یا نه به وضوح مشخص شده است.” ، او گفت .

به گفته آنجلا راسموسن ، یک ویروس شناس در سازمان واکسن ها و بیماری های عفونی دانشگاه ساسکاچوان ، که در آن زمان در ایالات متحده تحقیق می کرد ، مخفی بودن فرایند غربالگری نگران کننده ترین بخش نظارت بر آزمایشات بالقوه خطرناک بود. وی گفت: “مشخص نیست که چگونه آنها تصمیم می گیرند که سود قابل قبولی از عملکرد چیست و چه چیزی نیست.”

ریچارد ابریت ، زیست شناس مولکولی در راتگرز ، دانشگاه ایالتی نیوجرسی ، که همچنین یکی از سرسخت ترین طرفداران نظریه نشت آزمایشگاه و مدافع قدیمی است ، گفت: “طبیعت” اتاق ستاره “فرآیند بزرگترین مشکل آن نیست. کنترل دقیق تر تحقیقات در مورد عوامل بیماری زا خطرناک. به گفته وی ، یک مسئله حتی بزرگتر این بود که آزمایشات اکتسابی مطابق با سیاست تعیین شده توسط HHS ، که شامل انستیتوی ملی آلرژی و بیماری های عفونی توسط Fauci است ، غربالگری نمی شوند.

وی گفت ، راه حل ایده آل ایجاد یک نهاد مستقل برای نظارت بر تحقیقات در مورد عوامل بیماری زا خطرناک است ، مشابه کاری که کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای برای تحقیقات در مورد مواد رادیواکتیو انجام می دهد.

وی گفت: “در ایالات متحده” هیچ قانون و مقررات مربوط به ایمنی زیستی وجود ندارد که دارای قانون باشد. ” “و این شبیه هیچ جنبه دیگری از تحقیقات زیست پزشکی نیست.” قوانینی قابل اجرا مانند آزمایش بر روی انسان ، مهره داران ، مواد رادیواکتیو و لیزر وجود دارد ، اما هیچ موردی برای تحقیق در مورد عوامل بیماری زا وجود ندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *