ایالات متحده می گوید سرکوب اویغورها توسط چین “نسل کشی” است


تنش ها از سال 2009 که اویغورهای درگیر در شورش های قومی پس از تنش ها و خشونت های قبلی حدود 200 مسافرخانه را در ارومچی ، پایتخت منطقه کشتند ، به شدت افزایش یافته است. نیروهای امنیتی چین سرکوبی گسترده را آغاز کرده اند. در سالهای پس از آن ، حملات و سرکوب بیشتر در شهرهای اویغور و همچنین در برخی از شهرهای خارج از سین کیانگ صورت گرفت.

از سال 2017 ، رهبران سین کیانگ ، تحت فشار آقای شی ، سیاست های خود را برای تبدیل اویغورها ، قزاق ها و سایر اقلیت های قومی به طرفداران وفادار ، عمدتاً سکولار حزب کمونیست ، آغاز یا تشدید کردند. در حکم وزارت امور خارجه گفته شده است که دولت چین از “حداقل مارس 2017” “جنایت علیه بشریت” مرتکب شده است.

نیروهای امنیتی صدها هزار اویغور و قزاق را – که طبق برخی تخمین ها احتمالاً میلیون ها نفر یا بیشتر – به اردوگاه های تلقین با هدف ایجاد وفاداری به حزب و قطع رابطه با اسلام فرستاده اند. دولت چین از اردوگاه ها به عنوان آموزشگاههای حرفه ای خوش خیم دفاع می کند و تخمین تعداد زندانیان را بدون اینکه قبلاً به آنها بدهد به چالش می کشد. زندانیان سابق و خانواده های آنها که چین را ترک کرده اند شرایط زندگی سخت ، تلقین و خشونت سخت را توصیف کرده اند.

اردوگاه های درحال رشد باعث محکومیت روزافزون بین المللی از جمله مشاوره کارشناسان حقوق بشر به سازمان ملل متحد و همچنین ایالات متحده و سایر کشورها شده است. روزنامه نگاران و دانشمندان شروع به نوشتن مقالات کرد برای اردوگاه ها و یک سیستم نظارت پیشرفته با فناوری پیشرفته در سین کیانگ در سال 2017 ، مدت ها قبل از شروع بحث در مورد دولت های خارجی.

با این حال ، اردوگاه های تلقین بخشی از مبارزات گسترده حزب کمونیست چین برای تغییر شکل شدید اویغورها ، قزاق ها و سایر اقلیت های قومی است. اقدامات دیگر شامل انتقال نیروی کار ، سیاست های فرهنگی در مدارس و کنترل جمعیت است.

تحت نظر آقای شی سین کیانگ ، وی برنامه های طولانی مدت را برای جابجایی اویغورها و قزاق ها از مناطق روستایی به مشاغل کارخانه ها ، شهرها و کشاورزی تجاری گسترش و تقویت کرد. دولت چین گفته است که این انتقال شغل ها کاملاً داوطلبانه است و موجب سعادت ملت های فقیر می شود. اما برخی از برنامه ها اهداف تعداد منتقل شده به کار را تعیین کرده و افراد جدید را برای انتخاب یا ترک شغل خود – ویژگی های برجسته کار اجباری – محدود کرده اند.

مدارس تا حد زیادی کلاسهای اویغور را کنار گذاشته اند و دانش آموزان را مجبور به تحصیل به زبان چینی می کنند. دانشمندان اویغوری که به دنبال حفظ و ترویج فرهنگ خود هستند دستگیر شده اند و انتشار زبان اویغوری به شدت محدود شده است. مسئولان کودکان را مجبور به مدارس شبانه روزی جدا از والدین خود کردند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *